تیم باستان‌شناسان  با استفاده از فناوری‌های LIDAR، چارچوبِ ورودی معبد را یافته‌اند که احتمالاً تمام چیزی است که از رده‌ی ستون‌های قدیمی آن بجا مانده است. بنا به گفته‌ی باستان‌شناسان، معبد زمانی به اندازه‌ی ۲۰ متر در ۱۰ متر طول و دیوار‌هایی داشته که به طرز چشمگیری بزرگ‌تر از امروزشان بوده‌اند. تیم اکتشافی علاوه بر کلیسا، گورستانی را هم در نزدیکی آن کاوش کرده که گفته شده بین قرن‌های نهم و پانزدهم کارایی داشته است.

(تحلیل ژئورادار در حوالی کلیسا در دانیلو که زیر آن بقایای ساختمان مذهبی رومی کشف شد)

به گفته‌ی پروفسور فابیان وِلک؛ سرپرست لهستانیِ تیم از موسسه‌ی باستان‌شناسیِ دانشگاه کاردینال استفان ویسزینسکی، احتمالاً معبد، بخشی از یک تالار بزرگ‌تر بوده که زمانی مکانِ چندین ساختمانِ مهم از جمله دادگاه‌ها و ادارات بوده است: «داده‌هایی که ما جمع‌آوری کردیم نشان می‌دهد زیر کلیسایِ امروزی و گورستانِ مجاور آن، بقایای یک معبد وجود دارد که بخشی از یک تالار بوده؛ یعنی مهم‌ترین بخشِ یک شهر رومی.»

پروفسور وِلک افزود که تالار، مرکزِ زندگی اجتماعی و اقتصادیِ ساکنانِ هر شهر رومی بوده است. این تالار در تقاطعِ شریان‌های ارتباطی اصلی قرار داشت و نقطه‌ی مرکزی شهر بود.

(تصویر بازسازی شده از ساختمان معبد)

به عقیده‌ی دانشمندان، کلیسا تنها سازه‌ی ساخته‌شده بر روی بقایای معبدِ قبلی نیست. گورستان مجاور که از قرن نهم تا پانزدهم فعالیت داشته نیز تا حدی درون محدوده‌ی اصلی معبد واقع بوده است. برخی گور‌های قرون وسطایی مستقیماً روی بقایای حمام رومی حفر شده‌اند به این نشان که ساختمان عظیم مجاور با حیاط مرکزی و ایوان با اتاق‌های متعدد احاطه شده است. پروفسور وِلک در این‌باره می‌گوید: «این به آن معناست که این گورستان وسیعِ قرون وسطایی مستقیماً روی بقایای ساختمان‌های رومی بنا شده است.»

(بخشی از بقایای تزیینی یادبود از معبد رومی که در دهه ۱۹۵۰ در گورستان قرون وسطاییِ نزدیک کلیسا در دانیلو کشف شد)

تحقیقات باستان‌شناسی در ۷۰ سالِ گذشته در دانیلو آغاز شده است. این پروژه‌ی مشترک میان لهستان و کرواسی در سال ۲۰۱۹ آغاز و توسط محققان موسسه‌ی باستان‌شناسیِ دانشگاه کاردینال اِستفان وسیزینسکی در ورشو، موسسه‌ی باستان‌شناسی در زاگرب و موزه‌ی شهر شیبنیک انجام شده است.