به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در قرن بیست و یکم یکی از مباحث و فرصت هایی که دولت ها می توانند برای نیروهای متقاضی کار کشور به ویژه در مورد فارغ التحصیلان دانشگاهی فراهم کنند، امکان اشتغال در خارج از کشور و حضور در بازارهای کار دیگر کشورها است.

کاهش نرخ بیکاری، ایجاد تنوع در درآمد کشور و به ویژه کاهش وابستگی منابع ارزی به نفت، انتقال تجربیات فنی و مهندسی، حفظ شأن و هویت نیروی کار، سازماندهی و استفاده از نیروی متخصص به جای فرار مغزها و  بهبود وضعیت اعتماد به نیروی کار ایرانی در کشورهای دیگراز مزیت های اعزام نیروی کار به خارج از کشور است.

با توجه به جوانی جمعیت و نرخ بالای بیکاری در بین فارغ التحصیلان دانشگاهی و متخصص در کشور، اعزام این قشر از نیروی کار کشور می تواند گامی مثبت در جهت رشد و توسعه کشور تلقی شود. کشورهای فرستنده نیروی کار می توانند از وجوه ارسالی توسط مهاجرین و همچنین مهارت های آموخته شده آنها استفاده کند.

همچنین برنامه ریزی و اعزام نیروی کار و متخصص به خارج از کشور می تواند تا حدودی در کاهش فرار مغزها نیز موثر باشد. بر این اساس افراد متخصص و تحصیلکرده ای که امکان فعالیت در داخل کشور برای آنها مهیا نیست می توانند با نظارت قانونی و کنترل شده به خارج از کشور اعزام شوند و در موارد نیاز به کشور بازگردند، در صورتی که در پدیده فرار مغزها برگشتی در کار نخواهد بود و این موضوع می تواند یک آسیب جدی به کشور وارد آورد.

وی درباره حضور نیروی کار ایرانی در خارج از کشور بیان کرد: برای حضور نیروی کار ساده و نیمه‌ماهر مسئله‌ای وجود ندارد. برای نیروهای متخصص هم اگر در یک رشته کاری، چنین نیروهایی مازاد وجود داشته باشد و در ایران بیکار باشد، امکان ارسال ایشان به خارج از کشور وجود دارد.